و هر گاه در روز مسافرت كردى ، صبح و عصر حركت كن ووسط روز را استراحت كن . پيامبر خدا صلَّى الله عليه وآله در مسافرت هر گاه از تپه اى پايين مىرفت تسبيح خدا مىگفت ، و هر گاه بالا مىرفت تكبير مىگفت . هر گاه به پل رسيدى وقتى پا بر آن گذاردى بگو : « بسم الله اللَّهمّ ادحر عنّي الشّيطان الرّجيم » . « بنام خدا ، خداوندا شيطان رانده شده را از من دور گردان » . هر گاه با گروهى به مسافرت مىروى همراه ورفيق خوبى بر آنان باش ، وبهترين صفات اخلاق را در برخورد با آنان به كار گير ، وفراوان در كارهاى خود وكارهايشان با آنان مشورت كن ، و در چهره آنان زياد تبسّم كن ، هر گاه تو را به چيزى خواندند أجابت كن ، و هر وقت كمك خواستند كمكشان كن . سكوتت طولانى باشد . نماز زياد بخوان ، و نسبت به آنچه اختيار دارى از آب و مركب وزاد وتوشه سخاوت داشته باش ، نسبت به افرادى كه سنّ آنان از تو بيشتر است اطاعت داشته باش ، هر گاه ديدى دوستانت حركت كردند تو نيز با آنان با ، هر گاه دستورى به تو دادند يا چيزى از تو طلب كردند ، پاسخ تو « بلى » باشد وپاسخ منفى مده ، زيرا « نه » گفتن درماندگى و سرزنش است ، و هر گاه در راه متحير وسرگردان شديد پياده شويد ، و اگر در درستى راه ترديد داشتيد توقف كرده و با يك ديگر مشورت كنيد . اگر يك نفر را ديديد هرگز مسير خود را از أو سؤال نكنيد ، زيرا يك نفر در بيابان جاى ترديد دارد و چه بسا أو جاسوس دزدان بوده و يا همان شيطانى باشد كه شما را سرگردان ومتحيّر ساخته است . از دو نفر نيز